سروده‌های ج. قصیر

مکن قاطی به رنگ حق تو چیزی         نمی ارزی پس از آن تو پشـیزی

خلــــوص آور به ایمان و به تقـوا           دلــــت را رنگ ده بـــــا نـــــور الله

زمــــانه رهـــــزن بســـــیار دارد           دل مـــارا به ناگـــــه خــوار سـازد

کمــین اندر کمـین بر بســتر راه          به غفلت بشــــکند بر رهــروان پا

توکــــل بر خدا کـن با هـــدف رو         علی(ع) را اقتدا کن زان سپس رو

به نور حــــضرت زهرا(س) مــنور           مســیر و آسمان و سینه و سر

به ذکر پنج تن بر خلق نو شـــو           درونی عطر افزا همچو گل شــو

به دنیا پشت کن اهل خـدا شو           همه را کن رها عبد خدا شـــــو

به دنیا باش همچـــون مرغ آبی        که در آب است و او را نم نیــــابی

سواری خور به دنیا موج بشکن         خودت را زیر مـــــیل او مــــــیفکن

رها کن ســــــــینه را آزاد گردان          به جز حق جملگی را روی گردان

نگردد جمع حــــــــب حق و دنیا          بشو مخلص یکی را ترک بـــــنما

———————————————

دست هایم را ملتمسانه به درگاه خدا بلند می کنم و با تمامی وجود از او می خواهم تا دریچه های نور را هر روز درخشان تر بر قلب غم گرفته ام باز و باز تر کند تا در ماه شعبان که متعلّق به رسول اکرم محمد مصطفی صلی الله علیه و آله است باغ دلم را برای ورود به ماهِ ضیافت خدا رمضان عزیز آماده سازم و با اشک نیمه شب چمنزار تشنه باران رحمت خدا در سینه ام را با جلوه های نور و حضور محبوب آشنا تر سازم. خدایا تومیدانی که غنچه ی امید در دلم می خشکد بی یاد تو و زندان سینه ام تنگ تر و تلخ تر از همیشه راه نفس را بر من حبس می کند. پس به من فقیر و حقیر رحمتی آور و حضورت را دربرابر چشمانٍ غبار گرفته ام مستمر ساز و نیاز مرا به خودت یاد آوری فرما تا هیچ گاه غافل از ولّی نشوم و علی(ع)را غریب و مظلوم نبینم مگر اینکه در راهش جانفدا باشم

با نام خدا آغاز می‌کنم.او که مارا هستی‌بخشید و با بعثت پیامبران خود راه هدایت را بر‌ما هموار فرمود و عقل ما‌را پرورش داد تا چون حیوانات نباشیم و در سایه لطف و کرم او به‌ سوی انسان شدن حرکت می کنیم