آگوست 16, 2008 at 8:25 ب.ظ | In شعر اهل بیت پیامبر(ص) | Leave a Comment
| توبهای آرم به حق، آنهم نصوح | تا کنم نفس خودم را در سبو |
| ماه شعبان است و شیطان در تلاش | تا مسلمان هی بگوید کاش کاش |
| لیک من قصد خدا را کردهام | بار خود را زان به منزل بردهام |
| میل قطعی دلم بر بندگیست | طاعت حق در مسیر زندگی است |
| دوست دارم اهل بیت مصطفی(ص) | رشتهی کوثر ز زهرا(س)، مرتضی(ع) |
| هرچه خیرات است سپی حق براست | از درخت خاندان مصطفا(ص)ست |
| هر درختی جز به این بر باطل است | ریشهی آن از دل شیطان برست |
| دان سه مه را تو بهار اهل دل | زان ز بود خود شود دائم خجل |
| خشکی چشم سر و دل زان شود | خیر عالم را خدا در جان دمد |
| گر رجب را با علی(ع) طی کردهای | با محمد(ص) ماه شعبان میروی |
| بر خدا مهمان شوی ماه صیام | زان ز مردن میشوی سوی قیام |
| جان چو گردد پاک، مومن همچو شمع | میدرخشد بر همه بیحب نفس |
| زان چراغ راه میگردد به رفت | سهل گردد بهر او امر شگرف |
| دیو و شیطانها همه مغلوب او | جمله میگویند از اعجاز او |
| لیک او خود را بهجز عبدی نخواند | بندهی حق بود و خود را کس نخواند |
| شد خمینی یک جهانی را حیات | کرد آزاد از قیود و انقیاد |
| پرتو ای از او به لبنان درفتاد | شد به نصرالله قیامی پر ز داد |
| معجزی از او سی و سه روز شد | که شیاطین را دل و جانها فسرد |
No Comments Yet »
RSS برای دیدگاههای این نوشته. آدرس دنبالک
دیدگاهتان را بنویسید:
وبلاگ روی وردپرس.کام. | Theme: Pool by Borja Fernandez.
Entries and comments feeds.
