سروده‌های ج. قصیر

مکن قاطی به رنگ حق تو چیزی         نمی ارزی پس از آن تو پشـیزی

خلــــوص آور به ایمان و به تقـوا           دلــــت را رنگ ده بـــــا نـــــور الله

زمــــانه رهـــــزن بســـــیار دارد           دل مـــارا به ناگـــــه خــوار سـازد

کمــین اندر کمـین بر بســتر راه          به غفلت بشــــکند بر رهــروان پا

توکــــل بر خدا کـن با هـــدف رو         علی(ع) را اقتدا کن زان سپس رو

به نور حــــضرت زهرا(س) مــنور           مســیر و آسمان و سینه و سر

به ذکر پنج تن بر خلق نو شـــو           درونی عطر افزا همچو گل شــو

به دنیا پشت کن اهل خـدا شو           همه را کن رها عبد خدا شـــــو

به دنیا باش همچـــون مرغ آبی        که در آب است و او را نم نیــــابی

سواری خور به دنیا موج بشکن         خودت را زیر مـــــیل او مــــــیفکن

رها کن ســــــــینه را آزاد گردان          به جز حق جملگی را روی گردان

نگردد جمع حــــــــب حق و دنیا          بشو مخلص یکی را ترک بـــــنما

———————————————